آخرین عناوین

آرش محمودی برنده جایزه بهترین داستان از پروژه پوئتیکا شد

امیرحسین خورشیدفر: ضمیمه داستان پروژه پوئتیکا «رگبارهای بهاری» در ساعت‌های روز اول فروردین به دستتان رسید. چه سالی، چه سکوتی و علیرغم همه‌چیز، سال نو مبارک!
وقتی، عبارتی تا این حد بی‌پیرایه، مولد چنین طنین طعنه‌آمیزی باشد، دعوت به خواندن تکلیفش چیست؟ می‌دانم که زمان، حوصله و اشتیاق در مقام مصالح ضروری خواندن، چگونه در مجاورت امواج نگرانی، بیم و اضطراب می‌پوسد، منقضی می‌شود و از دست می‌رود؛ اما هیچ‌چیز یکپارچه و خلل‌ناپذیر نیست.
این کتاب شامل پنج داستان است که به ترتیب (فالانژیست‌ها/ نوشته آرش محمودی اول است و…) بیشترین امتیاز را از آرای هیئت داوری «رگبارهای بهاری» کسب کرد. داستان‌های دیگری که تا مرحله نهایی پیش آمدند اردیبهشت‌ماه، در ضمیمه دیگری منتشر خواهند شد.
فراخوان «رگباری بهاری» از دهم بهمن آغاز شد. ظرف یک ماه ۹۰ نویسنده قصه‌هاشان را برای ضمیمه فرستادند. بررسی مقدماتی توسط چند نویسنده از اواسط بهمن آغاز شد و پس از دو مرحله غربال، تعداد داستان‌ها به ۲۰ رسید و سپس مرحله نهایی آغاز شد. سه داور، ظرف چهارده روز، داستان‌ها را بررسی کردند و در روز بیست و هشتم اسفند آرا خود را اعلام کردند. پروژه پوئتیکا امیدوار است ضمیمه داستان «رگبارهای بهاری» مجالی باشد برای شنیدن صداهایی ناشنیده و انتشار نوشتار روایی خلاق، پیشرو و مستقل امروز ایران در برابر ادبیات مشقی و اشکال فرمایشی تولید.
یک نکته، تا جایی که می‌دانم، ده دوازده مسابقه و جایزه قصه کوتاه فارسی، مختص آثار زیر پنج هزار کلمه هستند. (اگر در اروپا و آمریکا تقسیم‌بندی‌های انواع ادبی بر اساس تعداد کلمات باشد (که نیست) اقتضای بازار است. ما چرا گرفتار آمده‌ایم؟) گمان نمی‌کنم در مطبوعات فارسی‌زبان (چاپی) در ده سال اخیر، لابد به‌جز استثنایی، داستانی بلندتر از چهار پنج هزار کلمه منتشرشده باشد. طرح این سوال اجتناب‌ناپذیر است که تکلیف داستان‌هایی که از این اندازه بیشتر هستند اما نه آن‌قدر که به عنوان کتاب مستقل منتشر شوند چه می‌شود؟ به خصوص که بیشتر ناشرها، اولویت را به متنی می‌دهند که به عنوان کتاب چاپی، عطف یک سانتیمتری داشته باشد تا در قفسه کتاب‌فروشی گم نشود. عطف کتاب به جنس و ضخامت کاغذ مربوط است و تعداد صفحات؛ بنابراین حدود داستان مطلوب ناشران باید بیش از صد صفحه باشد که می‌شود بیشتر از ۲۵۰۰۰ کلمه و داستان مطلوب مطبوعات و جایزه‌ها باید کمتر از پنج هزار کلمه باشد.
فاصله بین این دو عدد، در ادبیات امروز ایران (هرچه را نشان بدهد هوش ناشر ایرانی را نشان نمی‌دهد.) نقطه ناپیدای تولید ادبی روزگار ماست. در فراخوان ضمیمه داستان، تأکید کردیم که هیچ محدودیتی در اندازه و موضوع و … قائل نیستیم و در نتیجه بسیاری از آثار رسیده و بعضی از بهترین‌هایشان در آن ناحیه ناپیدا هستند.
در آخر:
از هیئت محترم داوری، مینو فرشچی، آزاده اخلاقی و دورتا سواپای که با وجود مشغله‌هاشان، در بحبوحه روزهای پایانی سال، صبورانه با من همکاری کردند سپاسگزارم.
سپاس خود را به بهار احمدی‌فرد، سپیده امامی و امیرعلی قاسمی تقدیم می‌کنم و راهنمایی، دوستی و لطفشان را ارج می‌نهم. همچنین قدردان تک‌تک شرکت‌کنندگان و خوانندگان و همکاران رگبارهای بهاری هستم.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفته نامه آوای کرمانشاه

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور