پیام شهروند

سلام یک خواهشی ازاستاندار محترم دارم تانسبت به مشکلات ونظرات مردم .به مدیران محترم دستورفرمایند.رسیدگی شود

ضمن تشکر از خدمات شهرداری چه خوب است نسبت به کاشت نهال و درخت مخصوص پارک مثل چنار در پارک توحید اقدام شود چون درختان انار علاوه بر اینکه دیگر تقریباً از بین رفته اند مناسب پارک نمی باشد

سلام مدتهاست روشنایی تقاطع غیر همسطح غدیر ورودی از سمت شوکت آباد لامپ هایش سوخته اداره کل راهداری اقدام نمایند

باسلام جناب اردکانیان وزیر محترم نیرو ایا شماکه نطق بر خوردن یک وعده غذایی مردم میکنید ،ایا خانواده محترمتان میتوانند فقط ۲۴ساعت مثل مردم عادی زندگی کنند تا چه برسد به تناول کردن یک وعده غذایی ، به راستی که عدالت و حق با علی ابن ابیطالب دفن شد

با سلام چرا اداره اوقاف تکلیف تنظیم اسناد مستاجرین خیابان بهمن و ظفر رو مشخص نمیکنن و با بهانه های واهی و بدون استدلال قانونی مردم را سرگردان نگه داشتن ما مالکین که پول دادیم و ملکی رو خریدیم چه گناهی کردیم که سوخته دعوای هییت مدیره قدیم و جدیم بشویم بی زحمت مسئولین اوقاف پاسخگویی نمایند

سان رستم، رو به ویرانی

در دل کشور ایران آثار باستانی مثل نقل‌ونبات در هر نقطه‌ای که فرض کنید وجود دارد، هر اثر نیز با قدمتی چند هزار ساله ما را به جایی وصل می‌کند که هنوز باستان شناسان نیز اطلاع جامعی درباره آن دوره‌ها ندارند؛ اما مردمان غیور کشورمان با فتح این آثار باستانی که تاریخ و هویت ملی ما را می‌رساند این مهم را به ویرانی و اضمحلال کشانده‌اند تقریباً بر روی هر اثر باستانی که امروز شاهد آن هستیم. اگر ماموران حفاظت کمی غفلت کنند بدون شک روی سنگ‌نبشته‌ها یا اثر باستانی‌ای که در هیچ کجا مانند ندارد نوشته «رأی ما فلانی» و «تعمیرات لوله‌کشی» به چشم خواهد خورد. حالا فرض کنید اگر همین آثار باستانی در کشوری مثل امارات یا قطر (کشورهای تازه تاسیس و تاریخ قلیل) وجود می‌داشت بدون شک اصلاً سمت فروش نفت و تجارت نمی‌رفتند، این دقیقاً همان مثال ما در کوزه گرد جهان می‌گردیم است، این آثار باستانی نعمت‌هایی برای ما هستند که می‌توان با همین چند تکه سنگ حداقل چند هزار نفر را مشغول به کار کرد. نمونه عظیم از ویرانی را می‌توان در گوردخمه سان رستم جویا شد. فکر کنید یک اثر باستانی‌ای که تاریخ ساخت آن را نتوانسته‌اند حدس بزنند درست کنار جاده حضور دارد و بیشتر شبیه به تابلوهای تبلیغاتی بین جاده‌ای شده است!
سان رستم (به کردی: سان رووسه‌م) گوردخمه‌ای تاریخی واقع در شهرستان کرمانشاه است که در فاصلۀ ۶۴ کیلومتری از شهر کرمانشاه، در ۱۰ کیلومتری روستای بوژان مرکز دهستان عثمانوند، در نزدیکی روستای چنار در حاشیه رودخانه جزمان و کنار جاده قرار دارد. سان رستم در ۳۰ خرداد ۱۳۵۷ به شماره ثبت ۱۶۲۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌ است.
به دلیل عدم وجود هرگونه کتیبه، نقوش تزئینی و نیز عدم اشاره به این اثر در منابع تاریخی قدمت آن هنوز مشخص نشده است. به همین دلیل به دوره‌های مختلفی مانند ماد، هخامنشی،‌ سلوکی،‌ اشکانی و حتی ساسانی نسبت داده شده ‌است. اطلس تاریخ ایران از ابتدا تا اسلام این بنا را به دوران مادها منسوب کرده است.
مردم کردزبان محلی این اثر را با نام سان رستم می‌شناسند. سان در زبان کردی به معنای سنگ است و این واژه «سنگ رستم» معنا می‌دهد. البته نمی‌توان آن را به رستم قهرمان شاهنامه نسبت داد.
گوردخمۀ سان رستم مانند اغلب گوردخمه‌ها درون کوه کنده نشده، بلکه به شکل اتاقی درون قطعه‌سنگ بزرگی کنده شده‌است. همچنین برخلاف گوردخمه‌های دیگر، سان رستم ارتفاعی از زمین ندارد. تنها گوردخمۀ دیگری که مشابه با سان رستم ساخته شده ‌است، گوردخمۀ برد عاشقان در روستای مله‌دیزگه از توابع بخش مرکزی شهرستان سرپل ذهاب است.
اتاق گوردخمۀ‌ سان رستم دارای ورودی بوده و شیارهایی تزیینی در سقف آن وجود دارد. سقف اتاق اصلی گوردخمه دارای قوس است. همچنین کف اتاق ۲۰ سانتیمتر از کف ورودی پایین‌تر است. در درون اتاق، مکانی خاص برای قرار دادن جسد تعبیه نشده است.
به گفته اهالی بومی این منطقه، نبرد افسانه‌ای ایران و توران نیز اینجا روی داده و این تنگه مرز ایران و توران بوده. این دخمه که میان تنگه جلالوند قرار دارد جای نگهبان قلعه ضحاک بوده که خود قلعه در فاصله یک کیلومتری سان روسم است و برای عبور از تنگه تنها راه عبور از کنار این ‌سان (سنگ) بوده. در شاهنامه بزرگ لکی تازه در دست چاپ بیشتر درباره این موضوع گفته شده. این سنگ در 30 خرداد 1357 به شماره ثبت 1622 به آثار ملی ایران افزوده شده.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفته نامه آوای کرمانشاه

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور