پیام شهروند

سلام یک خواهشی ازاستاندار محترم دارم تانسبت به مشکلات ونظرات مردم .به مدیران محترم دستورفرمایند.رسیدگی شود

ضمن تشکر از خدمات شهرداری چه خوب است نسبت به کاشت نهال و درخت مخصوص پارک مثل چنار در پارک توحید اقدام شود چون درختان انار علاوه بر اینکه دیگر تقریباً از بین رفته اند مناسب پارک نمی باشد

سلام مدتهاست روشنایی تقاطع غیر همسطح غدیر ورودی از سمت شوکت آباد لامپ هایش سوخته اداره کل راهداری اقدام نمایند

باسلام جناب اردکانیان وزیر محترم نیرو ایا شماکه نطق بر خوردن یک وعده غذایی مردم میکنید ،ایا خانواده محترمتان میتوانند فقط ۲۴ساعت مثل مردم عادی زندگی کنند تا چه برسد به تناول کردن یک وعده غذایی ، به راستی که عدالت و حق با علی ابن ابیطالب دفن شد

با سلام چرا اداره اوقاف تکلیف تنظیم اسناد مستاجرین خیابان بهمن و ظفر رو مشخص نمیکنن و با بهانه های واهی و بدون استدلال قانونی مردم را سرگردان نگه داشتن ما مالکین که پول دادیم و ملکی رو خریدیم چه گناهی کردیم که سوخته دعوای هییت مدیره قدیم و جدیم بشویم بی زحمت مسئولین اوقاف پاسخگویی نمایند

گزارشی در باره‌ وضعیت کتاب‌خوانی در کرمانشاه؛ آیا کرمانشاهی‌ها اهل مطالعه‌اند؟

آوای کرمانشاه: بحث سرانه‌ی مطالعه ایرانی‌ها همیشه بحثی پر از تناقض و ابهام و چالش‌برانگیز بوده. از آمارهایی که هرساله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر می‌کند تا آمارهایی که شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه می‌دهد و نمونه‌های تجربی و عینی که نشانگر وضعیت مطالعه در کشور است، همه‌ی این‌ها باعث شده همیشه بحث‌هایی بی‌پایان در این باره شکل بگیرد. در یکی از سایت‌های خبری، درباره‌ی سرانه‌ی مطالعه در جهان گزارش شده: اگرچه آمارهای تازه‌ای از میزان مطالعه کتاب در کشورهای جهان هنوز منتشر نشده است اما به نظر می‌رسد که رتبه‌بندی سال‌های گذشته هنوز قابل استناد باشد. طبق این رتبه‌بندی که مرکز بین‌المللی مطالعات گذران وقت منتشر کرده، بیشترین زمان اختصاص داده شده برای مطالعه کتاب در بین مردمان جهان مربوط به فنلاند با ۴۴ دقیقه در روز است. بعد از فنلاند، کشورهای استونی، آلمان، هلند و نروژ با سرانه مطالعه بیش از نیم ساعت در روز قرار دارند.
از دیگر سو وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در گزارشی گفته بود که: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیمایش‌های علمی متعددی با عناوین مختلف دارد که یکی از این پیمایش‌ها در ارتباط با مصرف کالاهای فرهنگی است. موج سوم این پیمایش که هنوز منتشر نشده، حوزه‌های مختلف مصرف کالاهای فرهنگی در کشور را بررسی می‌کند و طبعاً علامت‌هایی به فضاهای فرهنگ و هنر و کسانی که در این حوزه تمایل تولید و مصرف دارند می‌دهد.
صالحی امیری در ادامه گفته بود: نکته نخست در این پیمایش این است که میزان سرانه مطالعه در این کشور که با 15 هزار و 600 نمونه در کشور ایجاد شده، در هفته همان فضای یک ساعت و 30 دقیقه و روزانه 13 دقیقه از مجموعه کشوری است. این آمار تقریباً مشابه آمار سال 94 ما در ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان است و هنوز مصرف کتاب و سرانه مطالعه ما به صورت میانگین تغییری نکرده است.
از طرفی بر اساس گزارش شورای عالی انقلاب فرهنگی، تنها ۵۸ درصد مردم ایران مطالعه غیردرسی دارند و میزان مطالعه این بخش از جامعه به‌طور میانگین ۷ ساعت و ۴۱ دقیقه در ماه است که ۳ ساعت و ۷ دقیقه آن صرف خواندن قرآن و ادعیه می‌شود. دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، نتایج گزارشی با عنوان «رصد فرهنگ رفتاری خانواده ایرانی در سال ۱۳۹۶» را منتشر کرده که حاصل پژوهش آماری در مناطق شهری و روستایی ایران در میان افراد ۱۵ ساله و بیشتر بوده است.
آرش محمودی داستان‌نویس و روزنامه‌نگار درباره وضعیت مطالعه در شهر کرمانشاه می‌گوید: فرهنگ مطالعه هم مانند بسیاری موارد دیگر، پیشینه‌ی تاریخی و تجربی دارد. و در مواجهه با آن باید این سیر و عادات تاریخی را لحاظ کرد. به هر حال آنچه مشخص است این است که ما از نظر تاریخی و فرهنگی حوصله‌ی متن خواندن نداشته‌ایم! یعنی مردم ما بنا بر دلایل بسیاری، وقت مطالعه نداشته‌اند و از طرفی منابع مکتوبی هم در اختیارشان نبوده. یعنی بیشتر سنت شفاهی و سینه‌به‌سینه در این منطقه رواج داشته. مطالعه مخصوص افرادی خاص و از طبقه‌ای خاص بوده. خب با چنین پیشینه‌ای نمی‌توان انتظار داشت که مردم کرمانشاه هم مثل مردم فرانسه و آلمان و ایتالیا اوقاتی از شبانه‌روز را صرف مطالعه کنند هرچند فکر می‌کنم که اوضاع مطالعه در کشورهای اروپایی هم آن‌چنان چشمگیر نیست! اما می‌توان این وضعیت را در ایران و استان کرمانشاه آسیب‌شناسی کرد و برایش راهکار ارائه داد. پرواضح است که مطالعه موجب آگاهی می‌شود و آگاهی موجبات پیشرفت را فراهم می‌کند اما این چرخه را چگونه می‌توان ترمیم کرد؟
به نظرم قسمت عمده‌ی این آسیب متوجه مسئولین امر است. چرا که ایشان وظیفه دارند بسترهای مطالعاتی و فرهنگی را مهیا کنند. اول باید زیرساخت‌های مطالعاتی را مهیا کرد. کتابخانه‌ها. کتاب‌فروشی‌ها. جلسات فرهنگی. جوایز فرهنگی و… این‌ها مواردی است که می‌تواند توجه مخاطب را به سمت کتاب و مطالعه جلب کند و همه این موارد بر عهده‌ی متولیان فرهنگی استان است. بعد از این مرحله حالا می‌توان از طرف دیگر ماجرا که مردم هستند انتظاراتی داشت!
در یکی دو دهه اخیر سرانه مطالعه ایرانیان از ۲ دقیقه تا ۱۲۰ دقیقه در شبانه‌روز اعلام شده است. سرانه مطالعه به میزان مطالعه مردم در طول یک سال معین گفته می‌شود که معمولاً به‌صورت میانگین زمان مطالعه در یک‌ شبانه‌روز برای هر نفر بیان می‌شود، اما شورای عالی انقلاب فرهنگی در گزارش خود این آمار را به‌صورت ماهانه و صرفاً بر مبنای درصدی از جمعیت که مطالعه غیردرسی دارند استخراج و منتشر کرده است. اعداد و ارقام سرانه مطالعه در ایران همواره دچار تشتت، هم در شیوه محاسبه و هم در نتیجه‌گیری نهایی، بوده تا جایی که در یکی دو دهه اخیر سرانه مطالعه ایرانیان از دو دقیقه تا ۱۲۰ دقیقه در شبانه‌روز اعلام شده است.

محسن یاوری، مترجم و از فعالین شهر کتاب کرمانشاه درباره‌ی کتاب‌خوانی و علاقه‌ی مردم به کتاب می‌گوید: همین اول بگویم که ما در وضعیتی برزخی و پر از بیم و امید هستیم. از طرفی تیراژ ناچیز کتاب‌های غیردرسی و از طرفی میل مردم به خواندن داستان و شعر و فلسفه. این وضعیت هم امیدبخش است هم مأیوس‌کننده. البته در این روزها طرح تخفیف تابستانی کتاب هم این روزها به بازار کتاب‌فروشی‌ها رونقی بخشیده است. آمدوشد مردم به کتاب‌فروشی‌ها در این چند روز کمی بیشتر از روزها و ماه‌های قبل است و کتاب‌های بیشتری هم به فروش می‌رسد اما خرید کتاب الزاماً به معنی خواندن آن نیست. چند وقت پیش در یک سایت مطلبی خواندم که به مزاح گفته بود در ایران کتاب خریدن جایگزین کتاب خواندن شده! و تعداد «کتاب‌خر»ها بیشتر از «کتاب‌خوان»ها است. البته که این شوخی چندان هم دور از واقعیت نیست. اما من فکر می‌کنم با همه‌ی این کاستی‌ها مردم نسبت به دهه‌ی ۸۰ بیشتر کتاب می‌خوانند.
همان‌طور که ذکر شد گرایش و عادت تاریخی ایرانیان به ادبیات و فرهنگ شفاهی، سانسور، نفوذ اینترنت و استفاده روزافزون از گوشی‌های هوشمند، ضعف آموزش در مدارس، افزایش قیمت کتاب در کنار نابسامانی اوضاع اقتصادی و کاهش قدرت خرید مردم از جمله عواملی است که همواره در بحث پایین بودن میزان مطالعه ایرانی‌ها مطرح می‌شود.

معین شرفایی روزنامه‌نگار درباره‌ی علل بیگانگی مردم با مطالعه و کتاب گفت: به نظرم یکی از مهم‌ترین دلایل این بیگانگی و قهر مردم با کتاب قیمت‌های بالا و روزافزون کتاب است. در این اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم نمی‌توانند به کتاب به‌عنوان کالای فرهنگی در دسترس نگاه کنند. قیمت کتاب‌ها باعث شده عملاً مردم این گزینه را از سبد کالای خود حذف کنند و تنها افراد معدودی که یا وضعیت اقتصادی مناسبی دارند یا دیوانه و شیفته‌ی کتاب هستند به این حوزه سر می‌زنند.

نسرین میرزایی مدرس و عضو انجمن با «من بخوان» درباره وضعیت مطالعه و نقش فرهنگ‌سازی و تربیت در این باره می‌گوید: نزدیک به سه سال است که با مجموعه با من بخوان همکاری می‌کنم و حوزه‌ی فعالیت ما محدود می‌شود به کودکان و نوجوانان. ما در این انجمن سعی می‌کنم کودکان و نوجوانان را با کتاب‌های غیردرسی آشتی بدهیم. و ایشان را با ادبیات روز دنیا و ایران آشنا کنیم. در چند سال جلسات بسیاری را در شهر کرمانشاه و روستاهای دور و نزدیک برگزار کردیم و شاهد تأثیرات مثبت این حرکت در کودکان و نوجوانان بودیم. افرادی که در ابتدا گارد داشتند و حوصله شنیدن و خواندن نداشتند اما بعد از گذشت چند ماه بسیار علاقه‌مند شدند و پیگیر برنامه‌هایمان هستند. این نشان می‌دهد که پتانسیل‌های بالایی وجود دارد که نیازمند توجه و حمایت مسئولین و خانواده‌هاست. به نظرم همه باید در کنار هم برای نهادینه کردن مطالعه تلاش کنند.

پریسا جلیلیان کارمند موزه و پژوهشگر تاریخ درباره‌ی شکل‌های متفاوت مطالعه و تغییر نگاه مردم می‌گوید: اگر بخواهم یک نگاه کلی به این قضیه داشته باشم باید بگویم که من به این اوضاع امیدوارم. همان‌طور که شاهد هستید و در برخوردهای روزانه با مردم قابل مشاهده است، مردم نسبت به چند دهه‌ی اخیر وقت بیشتری را صرف مطالعه می‌کنند. این مطالعه لزوماً به کتاب کاغذی محدود نمی‌شود. اینترنت. گوشی موبایل. اپلیکیشن‌های تلگرام، واتس‌آپ، اینستاگرام و… همه این‌ها شکل‌هایی از مطالعه را به وجود آورده. وقتی سوار تاکسی می‌شوم می‌بینم که مثلاً راننده تاکسی از تاریخ سیاسی ایران و تاریخ کرمانشاه و منابع این سرزمین اطلاعات جالب و بحث‌برانگیزی دارد و حتی در طول مسیر با مسافران بحث‌های چالشی در می‌گیرد. وقتی خوب دقت می‌کنید می‌بیند که برای صحبت‌های‌شان مدام به فلان کانال تلگرامی یا فلان سایت خبری ارجاع می‌دهند و مشخص است که قسمتی از روزشان را به مطالعه و پیگیری اخبار و اطلاعات اختصاص می‌دهند. خب این به نظرم بسیار امیدبخش و خوب است. هرچند این مسئله آسیب‌هایی هم به دنبال دارد از جمله صحت اطلاعات و… اما درنهایت همین که مردم به شکل‌های جدیدی از مطالعه روی آورده‌اند جای امید و خوشحالی است.

امیر سنجابی روانشناس و نویسنده در این باره می‌گوید: من به علت اهمیتی که این موضوع برایم دارد به «رفتار مطالعه کردن» خیلی توجه می‌کنم. آمارهایی که وجود دارد افزایشی است و نشان می‌دهد که مطالعه در جامعه به کندی در حال رشد کردن است. به عنوان نمونه تعداد ناشرها، کتابخانه‌های عمومی، کتاب‌فروشی‌ها، کتاب‌خوان‌ها و… در حال افزایش است اما چیزی که اهمیت دارد پاسخ به این سوال است که «جامعه چه می‌خواند؟». وقتی با این پرسش روبه‌رو می‌شویم پاسخ به آن کمی مأیوس‌کننده است چرا که جهت مطالعات جامعه عمدتاً به سمت مطالعه‌ی آثار سطحی، کم‌عمق و بازاری است!
یکی از مهم‌ترین علت‌ها این است که مطالعه کردن «اقتصاد» پیدا کرده است. یعنی نمی‌توان بدون توجه به عامل اقتصاد «رفتار مطالعه» را به درستی فهمید. به نظر من از طرفی اگر می‌بینیم آمارهای مربوط به مطالعه رشد داشته به این علت است که مطالعه کردن برای افرادی که در این حوزه فعالیت می‌کنند تبدیل به یک صنعت پول‌ساز شده است. از طرفی همین عامل هم می‌تواند توضیح دهد که چرا تمایل صنعت کتاب بیشتر به سمت آثار سطحی و به اصطلاح بازاری است.
هر چیزی که اقتصاد پیدا کند از هدف اصلی خود دور می‌شود و به خدمت هدف اقتصادی – سود – درمی‌آید. متأسفانه همین اتفاق برای حوزه کتاب و کتاب‌خوانی هم در حال رخ دادن است و رسالت اصلی کتاب که آگاهی‌بخشی است به حاشیه رفته. یک طرف این جریان ناشرها و کتاب‌فروشی‌ها هستند که نگاه آن‌ها معطوف به سود است و یک طرف هم مخاطب‌های کتاب که نگاه آن‌ها نیز به کتاب‌خوانی معطوف به سود است و به علت اینکه مطالعه کتاب‌های عمیق سودی برای آن‌ها ندارد معمولاً مطالعه این دسته از کتاب‌ها در اولویت‌شان نیست. هر نوع راه‌کار باید معطوف به تغییر این نوع نگاه به کتاب و کتاب‌خوانی باشد که متأسفانه وقتی چنین موضوعی در جامعه نهادینه و تبدیل به یک اصل ساختاری می‌شود تغییر آن بسیار سخت است.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفته نامه آوای کرمانشاه

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور