گفت‌وگوی آوای کرمانشاه با سارا توانایی، مربی دوومیدانی؛ بانوان کرمانشاهی برای سلامت جسم و روح‌شان ورزش کنند

آوای کرمانشاه، صبا شیخی: آن‌چنان که می‌دانید دوومیدانی قدیمی‌ترین رشته‌های ورزشی است که نامش از ریشه یونانی اتلوس به معنی مبارزه و تلاش گرفته شده و به اندازه تاریخ انسان قدمت دارد. به گواه کتاب‌ها و سایت‌های ورزشی خبری، پیشینه برگزاری اولین مسابقات دو، پرش و پرتاب در جهان به یونان و ایرلند بازمی‌گردد و همین اشارات نشان از مقبولیت و محبوبیت این رشته ورزشی در بین مردم جهان دارد. اما وقتی ردپای این رشته به ایران کشیده می‌شود و بحث بانوان ورزشکار به میان می‌آید قضیه کمی متفاوت می‌شود. بانوان ایرانی برای ابراز وجود و نشان دادن توانایی‌ها و استعدادهای خود در ورزش، موانع بسیاری پیش رو دارند و عبور از هرکدام از این موانع، مانند خان‌های شاهنامه سخت و گاه نشدنی است. با اینکه رئیس کمیته ملی المپیک چندماه پیش اظهار داشتند که: سند توسعه ورزش زنان ایران برای نخستین بار در حال تدوین است و هدف آن سرمایه‌گذاری مبنایی در این حوزه است و باید حضور زنان پررنگ شود و…
اما مشکلات و تنگ‌نظری‌های مدیریتی، فرهنگی همچنان پابرجاست. با این همه و در میان این مرارت‌ها و دشواری‌ها اما کسانی هستند که دوام می‌آورند و به راه‌شان ادامه می‌دهند. در این شماره با سارا توانایی یکی از ورزشکاران و مربیان موفق کرمانشاهی در رشته دوومیدانی به گفتگو نشسته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

** خانم توانایی! دوران کرونا را چطور سپری می‌کنید؟
در این ایام سعی کردم تمریناتم را به‌طور منظم و به شکل فعال انجام بدهم؛ زیرا باعث می‌شود کمتر با مشکلات جسمی و روحی مواجه بشوم و این موضوع همیشه در زندگی‌ام تأثیر مثبتی داشته است.

** درباره ورزش دوومیدانی و جایگاهش در استان کرمانشاه بگویید.
دوومیدانی اصلی‌ترین رشته ورزشی و به قولی رشته مادر است که به دلیل دشوار بودنش کمتر کسانی به سمت این رشته می‌روند و معمولاً افراد سخت‌کوش و بااراده که توان و انگیزه بالایی برای به دست آوردن جایگاه دارند برای آن می‌جنگند که شامل دو، رشته‌های سرعت و استقامت، پرش، پیاده‌روی و پرتاب است و نیاز چندانی به امکانات و تجهیزات پیشرفت‌هایی ندارد. خوشبختانه این رشته در کرمانشاه از وضعیت مناسبی برخوردار است و قهرمانان زیادی در زمینه‌های مختلف این ماده رشد و پرورش داده شده‌اند که همین موضوع باعث ایجاد انگیزه در عموم مردم شده است.

** شرایط این رشته ورزشی و نگاه مسئولین به شما چگونه است؟
از مهم‌ترین شرایط این رشته ورزشی از نظر من داشتن روحیه و اراده قوی برای ادامه دادن و پذیرفتن سختی‌های این رشته است. متأسفانه نگاه مسئولین نسبت به این رشته بسیار ضعیف و مأیوس‌کننده است و منجر به پایین آمدن عملکرد بانوان در این رشته ورزشی شده است.

** مردم و به‌خصوص بانوان کرمانشاهی نسبت به رشته شما چه واکنشی دارند؟
واکنش ثابتی ندارند. واکنش مردم در واقع بسته به درک و شناخت‌شان از این رشته است که به نسبت سال‌های قبل می‌توانم بگویم بسیار بهتر شده؛ زیرا درک مردم از این رشته ارتقا یافته است.

** به عنوان کسی که مربیگری را هم تجربه کرده چه توصیه‌ای برای بانوان دارید؟
بسیاری از بانوان به دلیل محدودیت‌هایی که دارند متأسفانه خانه‌نشین‌اند و من توصیه می‌کنم برای حفظ سلامت جسم و روح‌شان و به دست آوردن تناسب‌اندام ورزش کنند.

** اگر موافق باشید از علایق و سلایق‌تان هم بپرسم. آیا اهل خواندن رمان هستید؟ آخرین رمانی که خوانده‌اید چه بود؟
بله، به‌طورکلی خواندن رمان به من کمک می‌کند تا از رویدادهایی که در زندگی برای من اتفاق نیفتاده درس بگیرم و یک‌جورهایی در الگوبرداری به من کمک می‌کند. سه رمانی که اخیراً خوانده‌ام رمان‌های یاسمن، غزال و خانه خانه است و به مطالعه رمان‌های ترجمه چندان علاقه‌ای ندارم. در این رمان‌ها، غزال را بیش از همه دوست داشتم و توانستم با آن ارتباط بهتری بگیرم. به نظرم داستان جالبی داشت.

** اهل شعر خواندن هم هستید؟ یک بیت از شعر موردعلاقه‌تان که برای مدتی است با خود زمزمه می‌کنید؟
بله، به شعر خواندن هم علاقه‌مند هستم. یکی از شعرهایی که همیشه با خودم زمزمه می‌کنم، این است:
من با توام
من در تو نگاه می‌کنم
در تو نفس می‌کشم
و زندگی مرا تکرار می‌کند
به سان بهار، که آسمان را و علف را،
پاکی آسمان
در رگ من ادامه می‌یابد.

** اهل تماشای فیلم هستید؟
بله، فیلم دیدن یکی از تفریحات من است.

** کارگردان و ژانر موردعلاقه‌تان؟
به کارهای جیمز کامرون و عباس کیارستمی علاقه‌مندم و کارهایشان را بسیار می‌پسندم.

** در جامعه ما که به‌خودی‌خود، سرانه مطالعه نرخ فاجعه باری دارد، ترجیح شما کتاب خواندن است یا فیلم دیدن؟
به شخصه فیلم دیدن را ترجیح می‌دهم. برای من که زمان آزاد کمی دارم، فیلم دیدن امکان‌پذیرتر از کتاب خواندن است.

** خب، از فضای مجازی هم بگویید. فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، توییتر و تلگرام را برای جامعه ایرانی مفید می‌دانید؟
برای کسانی که در زمینه کاری از این فضا استفاده می‌کنند بله، مناسب است. چون باعث پیشرفت و رونق کارشان می‌شود و می‌توانند همه‌چیز را مفیدتر ارائه دهند. اما برای کسانی که فعالیت کاری ندارند می‌توانم بگویم این فضا هم زمان‌بر است و هم هزینه بالایی دارد.

** چه میزان از منابع مطالعاتی و اطلاعاتی شما از فضای مجازی است؟
تقریباً می‌توانم بگویم بیشتر منابع اطلاعاتی من از این فضا به دست می‌آید.

** در روز چه مقدار برای فضای مجازی وقت می‌گذارید؟
در حال حاضر تقریباً نیمی از روز من به این فضا و جستجو در این فضا سپری می‌شود.

** خب، از علایق و سلایق‌تان گفتید؛ اکنون از دغدغه‌های‌تان هم بگویید. مهم‌ترین دغدغه‌تان در مورد ایران؟
در حال حاضر تنها دغدغه‌ام برای ایران، ریشه‌کن شدن این بیماری است.

** مهم‌ترین دغدغه‌تان در مورد کرمانشاه؟
آبادانی بیشتر شهر و ایجاد شرایط شغلی مناسب برای جوانان و بالا رفتن سطح درآمد و بهبود اوضاع معیشتی مردم از مهم‌ترین دغدغه‌های من برای کرمانشاه است.

** مهم‌ترین دغدغه‌تان در زندگی شخصی؟
مهم‌ترین دغدغه من در زندگی شخصی‌ام دل‌تنگی‌ام برای عزیزان است که در کنار من نیستند.

** فارغ از این سوالات، آنچه دوست دارید به مخاطبان ما بگویید.
امیدوارم جامعه ما چه از نظر ورزشی و چه سیاسی، اقتصادی و فرهنگی رو به بهبود باشد و هر چه سریع‌تر ردپای این ویروس از بین برود.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفته نامه آوای کرمانشاه

خوش آمدید

ورود

ثبت نام

بازیابی رمز عبور